Hans Neumeyer urodził się w Monachium 13 września 1887 roku. Jego żydowscy rodzice prowadzili sklep odzieżowy przy Sendlinger Straße.
W wieku 14 lat całkowicie oślepł. Po ukończeniu studiów muzycznych był współzałożycielem szkoły muzycznej. Pracował również jako wykładowca akustyki i improwizacji w Hellerau koło Drezna. To właśnie tam poznał Verę Ephraim. Po ślubie w lipcu 1920 roku przeniósł się z nią do Dachau. Ich dzieci Ruth i Raimund urodziły się odpowiednio w 1923 i 1924 roku.
Od 1933 r. miał zakaz wykonywania zawodu i nie mógł już uczyć. Hans Neumeyer doświadczył wydarzeń Reichspogromnacht w dniach 8-9 listopada 1938 r. w Berlinie, gdzie pobierał lekcje gry na flecie.
Po wydaleniu z Dachau przeniósł się do Monachium. Rodzina musiała kilkakrotnie zmieniać miejsce zamieszkania.
11 maja 1939 r. dzieci przybyły do Anglii Kindertransportem. 4 czerwca 1942 r. nazwisko Hansa Neumeyera pojawia się na liście transportowej do getta w Theresienstadt. Kontynuował tam nauczanie muzyki, a pod koniec 1943 r. zachorował na gruźlicę.
Hans Neumeyer zmarł 19 maja 1944 r. w wyniku choroby.
