Albert Vettermann, urodzony poza związkiem małżeńskim 19 grudnia 1900 roku, został uznany za prawowite dziecko przez swojego biologicznego ojca w wieku dziewięciu lat, po zamieszkaniu z babcią. Po ukończeniu szkoły rozpoczął praktykę jako kupiec. Jego ojciec służył jako sierżant w pierwszej wojnie światowej w 1915 roku. Albert musiał porzucić naukę i pomagać macosze w sklepie.
W 1918 r. zaciągnął się na wojnę i przez dwa miesiące walczył we Francji. Po powrocie pracował najpierw w firmie rodziców, a następnie w fabryce margaryny w Chemnitz do 1927 roku. Po długim okresie bezrobocia, latem 1937 r. znalazł pracę przy budowie autostrady Rzeszy i przeniósł się do Wiedenzhausen. W październiku 1937 r. został tam aresztowany za uwiedzenie nieletniej (§175) i skazany na rok i dziewięć miesięcy więzienia. Kara więzienia została następnie przedłużona do dwóch lat i trzech miesięcy.
W marcu 1940 r. podjął pracę w firmie Schuster w Dachau. Wkrótce potem został poddany inwigilacji na polecenie monachijskiego wydziału śledczego. W listopadzie 1940 r. został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau jako „więzień policyjny“, aby „zapobiec nowym przestępstwom“.
W 1941 r. Albert Vettermann został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, a 25 marca 1942 r. został zamordowany w ośrodku zagłady Bernburg/Saale, prawdopodobnie dlatego, że nie był już zdolny do pracy.
